Lana Grossa Cool Wool

Ooit was ik op zoek naar een garen, dat niet pluisde en niet kriebelde. Ik had al eens een colsjaal van Lana Grossa Magdalena Neuner Olympia (lekker bulky en warm) gemaakt voor een vriendin, maar dat kriebelde een beetje en pluisde ook wat haar kleding. Best vervelend als het garen grijs is en je hebt donkere kleding aan. Die grijze vezels blij je toch zien. Ze heeft die colsjaal overigens wel gewoon gedragen, mocht je het je afvragen 😉

Even een paar foto’s van de colsjaal en het garen zelf.

voorbeeld-garen-lana-grossa-olympia

voorbeeld-project-lana-grossa-olympia

Omdat ik weer iets voor deze vriendin wilde maken, ben ik op zoek gegaan wat dan een goed alternatief materiaal zou zijn. De tip was Lana Grossa Cool Wool. Hetzelfde merk, maar gemaakt van ander materiaal. Olympia is van 53 % wol en 47% acryl. Cool wool is van 100% merino wol.

Een paar foto’s van de variant Cool Wool, zowel als bol als in een project.

Naar mijn idee een wol, die prettig breit en een mooi resultaat oplevert. Kortom ik ben er erg tevreden mee.

Lengte: 220 meter. Gewicht: 50 gram. Geadviseerde naalddikte: 2,5 – 3.

Advertenties

Loes

Mag ik je voorstellen aan Loes?

Loes is een dame uit de Rotterdamse wijk Carnisse. Zelf heb ik persoonlijk nooit mogen ontmoeten. Hoe dat komt? Ze was reeds afgelopen zomer op 82-jarige leeftijd helaas van ons heengegaan, voordat ik over haar hoorde, laat staan haar heb kunnen ontmoeten. Waarom ik toch over haar vertel, ook al ken ik haar niet persoonlijk? Ze heeft momenteel in Rotterdam een tentoonstelling met eigen werk. Waar dat eigen werk uit bestaat? Kijk maar naar de foto’s.

Links achter zie je ook een aantal stoelen met diverse projecten.

Ik kreeg bijna de neiging om een werkje op te pakken en verder te breien. Alleen durf ik niet met zekerheid te zeggen of dat ook inderdaad het geval was.

Aan de binnenkant van de stellage met de truien was ook het één en ander te vinden: foto’s, citaten van Loes en video’s. En natuurlijk nog meer truien.

Museum Rotterdam was op zoek naar verhalen van Rotterdammers. Bij meerdere bezoeken aan de wijk Carnisse viel Loes Veenstra op: ze zat bijna altijd in de deuropening en was vaak aan het breien. Na enige tijd gesprekken nodigde Loes de onderzoekers bij haar binnen uit. Daar ontdekten de onderzoekers naast de diverse verzamelingen een grote hoeveelheid gebreide items, met name truien. Naar aanleiding daarvan is het balletje gaan rollen: in 2012 organiseerde  Christien Meindertsma een tentoonstelling, stelde een boek samen op basis van de truien en een flashmob werd voor Loes georganiseerd. Van de flashmob circuleert op YouTube nog steeds een filmpje. Dit filmpje wordt op de tentoonstelling getoond.

Tot slot nog een foto, waar ik toch ook wel blij van werd.

De tentoonstelling is weliswaar klein, maar heeft een prominente plek gekregen naast de ingang van het museum. Toch mooi om te zien.

Update project

Eind vorige week had ik al een update van alle lopende projecten gedaan. Afgelopen weekend had ik echter weer wat extra tijd om breien, met als gevolg dat ik jullie weer iets nieuws kan berichten: een afgerond project.

Wederom een babydekentje, ditmaal met Katia Merino Baby in blauw als gebruikt materiaal. Voor dit dekentje heb ik ongeveer 3,8 bol gebruikt oftewel zo’n 628 meter. Het is gebreid op een rondbreinaald maat 3. Het eindresultaat is ongeveer 75 centimeter lang geworden. Gebruikte steken: tricot en gerstekorrel.

Hier wat foto’s van het resultaat.

Ik kan dus weer een project van mijn WIP-lijstje schrappen. One down, four to go.

Status projecten

Inmiddels is het alweer even geleden sinds ik voor het laatst schreef over mijn projecten. Reden genoeg voor een update, lijkt me, ook al heb ik nog geen projecten afgerond.

Allereerst de carnavalssjaal. Deze is bedoeld voor een neefje en is in de carnavalskleuren van de stad, waar hij woont. Hij is in inkleuren, dus lekker fel. Ook wel eens leuk om mee te werken. Gebruikt garen heet ook Neon,  bestaat uit 100% acryl en is ooit aangeschaft bij Big B@zar als ik me goed herinner. Dit garen heb ik ooit in het begin gekocht, toen ik nog veel van alles insloeg. Gebruikte steek is de boordsteek. Deze sjaal gaat gestaag verder.

De randen voor de deken groeien ook langzamerhand ook gestaag door. Af en toe oppakken bij een TV-programma zorgt dat er dan ineens weer wat naalden heen en weer zijn gegaan. Planning was om dit voor de winter klaar te hebben, maar dat gaat me helaas niet lukken omdat er projecten tussendoor komen die voorrang hebben.

Eén van die projecten is een babydekentje voor een vriendin. Die is nu ruim vijftig centimeter lang, dus het schiet langzaam op.

Als laatste nog de restjessjaal. Hier heb ik af  en toe de naalden voor opgepakt. Helaas niet al te vaak, maar ja die tijd hè? 😉

Aan deze projecten werk ik momenteel  het meest. Er is nog wel het één en ander aan projecten, maar dat ligt toch wel stil. Ik heb al tijd genoeg nodig voor deze projecten 😉