Interessante podcasts

Wat zijn podcasts toch fantastisch! Je krijgt in korte periode veel interessante informatie over je heen, terwijl je auto rijdt, de vaat wast.. Kortom die momenten dat je eigenlijk vooral niet de leesgelegenheid hebt en je eigenlijk vooral op je gehoor aangewezen bent om informatie tot je te nemen.

Op het brede gebied van stoffen, textiel, garen en dergelijke springt er voor mij één podcast boven alles uit: Woolful. Ashley Yousling neemt je mee op reis door de wondere wereld van vezels. Ze interviewt mensen, die op de een of andere manier te maken hebben met vezels: ontwerpers, tijdschriftuitgevers, spinners, verzin maar. De mensen komen uit de meest diverse uithoeken van de wereld. Het interview handelt van hun reis in dit wereldje: waar begon het ooit mee, hoe vervolgde zich die reis en hoe kwamen ze op het punt, waar zich dan bevinden? Fantastisch om al die diverse ideeën en toekomstplannen te horen.

Het zet mij in ieder geval aan tot nadenken: wat heb ik tot nu toe bereikt en in welke richting wil ik me verder gaan ontwikkelen? Door al die diverse verhalen vraag ik me af of dat wat die persoon doet, ook iets voor mij kunnen zijn. Zo ja, waarom wel, zo nee, waarom niet?

Wat zijn voor jou inspirerende podcasts? Van wie wacht je toch steeds weer in spanning af, wanneer de volgende aflevering komt?

Advertenties

Van koude schapen en het garen dat voorbij gaat

Sinds ik het breien weer heb opgepakt, kreeg ik een merkwaardig probleem: ik kreeg een soort yarnrush. Al dat garen zag er allemaal zo mooi uit, de kleuren fonkelden me tegemoet, de garens voelden zo lekker zacht, na ja je begrijpt waarschijnlijk wel wat ik bedoel. Kortom, ik heb toen behoorlijk wat ingeslagen, zonder duidelijke plannen te hebben waar ik ze voor ging gebruiken.

Eenmaal begonnen met Ravelry, ging ik braaf alle garens opvoeren als stash oftewel voorraad. Ik hield bij welke projecten ik maakte van welk gaten, hoeveel ik er van gebruikte en ook hoelang ik over die projecten deed. Eenmaal ontdekt hoe ik overzichten in Excel kon maken, ging ik vergelijken hoe snel het opbreien ging. In eerste instantie enthousiast. Altijd leuk, cijfertjes 😉

Totdat….

Ik opeens opmerkte…

Dat het verwerken van de garens absoluut niet op gelijke voet stond met het inkopen…..

En mijn voorraad garens schrikbarend aan het groeien was…

Oeps…

“En wat nu?” Was de vraag. Helaas had (en heb) ik geen kast van een huis om qua opslagruimte op dezelfde voet door te blijven gaan. Dus stoppen voorlopig met kopen. Maar ja, zo eenvoudig als dit stukje theorie geschreven is, zo lastig was de uitvoering.

Dus maar eens kijken bij Ravelry, of ik inderdaad de enige was met dit “euvel”. Nee dus. Erg prettig om in ieder geval de herkenning te hebben.

Om te voorkomen, dat dit de spuigaten uit zou gaan lopen, nam ik rigoureuze maatregelen: geen garen kopen voor de komende tijd. Vergelijkbaar met cold turkey wordt dit op Ravelry coldsheep genoemd. Inmiddels ben ik al ruim een jaar voorbij, zonder nieuw garen te kopen. Naar mijn idee een behoorlijke prestatie, aangezien het zeker verleidelijk is, het wel aan te schaffen: als beloning voor die goede prestatie, als troost voor die rotdag. Maar zoals met alle troostkoopjes gaf het een tijdelijke rush, die snel weer voorbij was. De verleiding kunnen weerstaan is zeker niet makkelijk. Echter, het beeld van die dozen met garens en vooral het besef hoe veel tijd het me zou kosten, heeft me zover gebracht, dat ik dat niet meer wilde. Af en toe blijft het wel lastig, als er een moeilijke dag is. Maar het beeld van de dozen houdt me dan tegen. Voorlopig blijf ik dus nog wel even zitten op dat koude schaap. Ik heb zoveel mooi garen, dat zonde is om niet gebruikt te worden, dat ik voorlopig daar eerst mee aan de slag ga.

Gebreide cadeautjes

Persoonlijk vind ik het altijd makkelijk om alvast wat cadeautjes op voorraad te hebben. Dat scheelt me geld, omdat ik ze vaak in de aanbieding heb aangeschaft. Dat merk je toch wel in bijvoorbeeld de decembermaand. Maar dat is niet de enige reden: het scheelt me vooral tijd. Ik hoef niet op het laatste moment te gaan zoeken met het risico dan maar gewoon iets te kopen, omdat je niet met lege handen wilt aankomen, en het blijkt vervolgens toch net niet helemaal in de smaak te vallen.

Met dat idee in mijn achterhoofd heb ik ook nagedacht over gebreide cadeau’s. Zeker gezien de flinke voorraad garen in mijn huis, kan ik zeker wel voorlopig vooruit. Zo geschreven, zo gedaan.

Zo heb ik al één en ander voor het nieuwe grut-in-spe.

image

image

Ik heb gemerkt, dat de mutsjes, sokjes en dekentjes altijd erg enthousiast ontvangen worden. Dan krijg ik een aantal maanden later opeens een filmpje van de baby, die vredig ligt slapen onder het dekentje. Of als we ons voor een doop in de kerk verzamelen, zie ik de kleine opeens met een mutsje, die het van mij gekregen heeft. De blijdschap van de ouders, dat je de tijd en moeite neemt om zoiets te maken, geeft mij steeds weer plezier het te blijven maken. Ook al heb je eerst uren en uren hebt doorgebracht met flinke stukken tricotsteek te breien op naald 2.5….;-)

Maar ook voor de volwassenen maak ik wel eens gebreide cadeautjes.

image

Meestal gaat het dan om sjaals zoals hier op de foto. Lekker makkelijk en relatief snel te maken.

Ik merk dat het me rust geeft, die spullen alvast klaar te hebben. Dan hoef ik er dus niet op het laatste moment aan te denken. De laatste jaren merk ik dat dit me rust geeft door alvast vooruit te werken. Anders blijft het in mijn hoofd spoken: “ik moet dit en dit en dit en dit nog regelen en o ja dit en…”

Hoe is dat bij jou?

Tentoonstelling Het geheim van de Middeleeuwen

Vorig jaar had het Catharijneconvent in Utrecht een prachtige tentoonstelling over borduurkunst: Het geheim van de Middeleeuwen. Tijdens deze tentoonstelling werden veel liturgische gewaden uit de Middeleeuwen getoond.

Deze gewaden waren vol liefde geborduurd met oog voor detail, waarbij men de kostbaarste materialen gebruikte. Als je de prachtigste details ziet, kan je alleen maar bewondering hebben voor dit handwerk.

image

image

Deze foto’s geven slechts een overzicht weer, maar je kan hier al goed zien hoeveel er op de gewaden geborduurd is.

image

Het oog voor de details en hoe precies men te werk ging, kwam ook goed naar voren op deze tentoonstelling.

image

Men gaf op de te bewerken stof aan, wie of wat er afgebeeld moest worden. Bij heiligen gaf men dat aan door de symbolen, die voor een heilige stonden. Zo wordt in de schilderkunst Johannes de Doper altijd met een Lam Gods en een staf (met een lint met de tekst Ecce Agnus dei) afgebeeld. De heilige Ambrosius wordt gesymboliseerd door een bij, dus dat symbool werd voor hem gebruikt. Zo had elke heilige zijn of haar eigen symboliek. Op deze eenvoudige manier kon men dus aangeven wie er op de stof geborduurd moest worden.

Waarom zijn er echter nog dusdanig veel van die oude gewaden overgebleven, dat er een hele tentoonstelling aan gewijd kon worden? Grotendeels komen deze gewaden uit de eigen collectie van het Catharijneconvent. Dit convent heeft zo’n collectie op kunnen bouwen vanwege de reformatie. Hierdoor bewaarde men de gewaden op goed verborgen plekken tijdens de beeldenstormen om te voorkomen dat de gewaden vernietigd zouden worden. In landen, waar men katholiek bleef, bleven de gewaden in gebruik met alle (gebruiks)slijtage tot gevolg.

Hier als laatste nog een link naar een film over de tentoonstelling: http://vimeo.com/120458349
Daar krijg je nog een andere impressie van de tentoonstelling, die zeker voor herhaling vatbaar is en zeker opnieuw mag plaatsvinden.

Abonnement op tijdschriften

Menig maal heb ik in de tijdschriftenwinkel gestaan en de diverse tijdschriften over breien en/of haken aangeschaft. Vaak dezelfde tijdschriften in de diverse edities, omdat er toch wel erg leuke patronen in staan.

Zo nu en dan heb ik wel overwogen om een abonnement te nemen op een bepaald tijdschrift, maar dat heb ik uiteindelijk nooit gedaan. Gewoon om nog altijd te kunnen kiezen of ik ook daadwerkelijk wel dat tijdschrift wil hebben.

Hoe is dat bij jou? Doe je dat op dezelfde manier? Of heb je toch liever een abonnement? En wat was voor jou de motivatie om dat abonnement wel te nemen?

Verven dierenhuiden

Afgelopen zondag was ik op de Stoffenbeurs in Dordrecht. Heerlijk om daar rond te snuffelen en inspiratie op te doen. Soms ook om tot nadenken aangezet te worden.

Ik zag namelijk ook een kraam met dierenhuiden. De mooiste huiden heb ik gezien van de diverse dieren. Alleen kwam ik ook dit tegen.

image

Ja je ziet het goed: een drietal schapenvachten, waar twee toch in de opvallende kleuren turquoise en rood. Nu weet ik dat dit inderdaad ook verschil van smaak kan zijn, of je dit mooi vindt. Zelf persoonlijk zou ik voor dit soort huiden de kleur zo natuurlijk mogelijk willen houden, dus eerder voor de witte variant kiezen. Maar ik zie wel het werk en de tijd en de moeite erin, die ervoor genomen is, om deze kleuren zo goed en mooi te krijgen.

Hoe denk jij daarover? Zou jij wel voor de andere kleuren kiezen? En waarom? Ik ben benieuwd 🙂

Ravelry

Ik ben Knittinggwen en sinds twee jaar ben ik lid van Ravelry.

Pff..

Zo, het hoge woord is eruit..  😉

Waarom ben ik lid geworden van dit wereldwijde forum? In eerste instantie voor inspiratie en om te leren. Later ook voor de leuke internationale contacten.

In den beginne had ik via internet wel gezocht naar bijvoorbeeld blogs, waar ik wat kon leren over breien. Ik wilde de breinaalden namelijk graag weer oppakken na jaren van “geen tijd” en “geen zin”, omdat ik me ook het plezier van het zelf maken herinnerde. En hoe kom je tegenwoordig aan je informatie? In eerste instantie via internet, via blogs. Op deze sites werd gesproken over Ravelry. Er werden voorbeelden getoond van patronen, die je kon maken, en die terug te vinden waren op deze site. Ik zag fair isle, ik zag lace, ik zag kabels. In de mooiste kleuren. In eerste instantie toch wat aarzeling, want het is afgeschermd en ik wilde eigenlijk eerst de kat uit de boom kunnen kijken voordat ik me zou inschrijven. Zou het ook echt wel wat voor mij zijn? Toen vervolgens gedacht: waarom niet? Dus zo gedacht, zo gedaan: ik schreef me in bij Ravelry.

En weet je: er is een wereld voor me open gegaan, zowel letterlijk als figuurlijk. Letterlijk door alle internationale contacten, figuurlijk door de kennis over garens, patronen, breien, haken enzovoorts. Het geeft me een prettig gevoel te weten, dat als ik ergens een vraag over heb, dat ik ook snel weer een antwoord heb. En dat het niet gek is om later nog eens om verduidelijking te vragen. Je merkt dat iedereen weleens die vragen tegengekomen is en het ook erg leuk vindt, die kennis te delen.

Hoe is dat bij jou gegaan? Wat zijn jouw ervaringen met Ravelry?