Update stash deel 2

Eerder berichtte ik al over de opruimactie van mijn wolvoorraad. Dit weekend ben ik verder gegaan, want ja de smaak had ik wel te pakken inmiddels. Het geeft ten slotte een prettig gevoel, als je ziet dat je voorraad vermindert, maar dat die dan wel bestaat uit het mooiere gedeelte. Niets zo vervelend dan dat je aan het breien bent met garen, dat je eigenlijk tegenstaat. Het is voor mij toch in eerste instantie een hobby, dus het zou wel mooi zijn in dat geval als het dan ook leuk bleef 😉

De eerste flinke klus is inmiddels gereed: ik heb nu alles uitgezocht, wat ik wilde bewaren en wat de deur uit mag.  Het garen dat blijft, geeft me een prettig gevoel (“spark joy” volgens bepaalde opruimgoeroe’s) en ik heb ook al ideeën, wat ik er mee zal gaan doen. Het enige ontbrekende is de tijd om de projecten ook daadwerkelijk uit te voeren momenteel. Ik heb ten slotte nog een stuk of vijf lopende projecten, die ik eerst wil afronden, voordat ik daadwerkelijk met dat garen verder ga. Anders wordt het voor mij onoverzichtelijk en heb ik er geen prettig gevoel bij. Het maakt me een beetje onrustig om zoveel projecten te zien liggen die allemaal vragen om de aandacht.

De bollen, die weg mogen, moeten nog gefotografeerd worden en voor verkoop op M@rktplaats geplaatst worden. Hopelijk lukt het fotograferen me vandaag, dan kan ik komende week zo af en toe een advertentie plaatsen. Dat is dankzij de app van M@rktplaats wel zo handig en snel te doen.

Maar wat zijn de resultaten van deze opruimactie? Afgelopen keer bij mijn vorige bericht had ik reeds 4551,9 meter uit de stash gehaald. Na gisteren komt daar nog eens 20.0059 meter bij. Dit maakt een totaal van 24.610,9 meter, wat uit mijn wolvoorraad verdwijnt door deze opschoonactie. Om het beeldend te maken: het gaat om twee bigshoppers.

Wat blijft er nog over? Nog steeds genoeg om te breien: 62687,3 meter. Kortom ik blijf nog wel even op het koude schaap, zoals dat dan heet: ik koop voorlopig geen nieuwe wol bij. Maar met het restant ben ik zeer content, dus dat vind ik zeker niet erg. Ten slotte heb ik op deze manier een kleine wolwinkel aan huis.

Nu ben ik eigenlijk wel nieuwsgierig hoe dat bij jullie is. Naar aanleiding van mijn voorgaande bericht bleek al uit de reacties, dat ik zeker niet de enige was met een flinke wolvoorraad. Weten jullie hoeveel je nog aan wol hebt? En zou je ook een dergelijke opschoonactie doen?

Advertenties

Ja, wol!

Inderdaad, zo heet een wolwinkel in Rotterdam. Je vindt hem terug in het Oude Noorden aan Zwaanshals 283A. Vanmiddag wandelde ik daar binnen om te zien en te ervaren hoe deze winkel was. Mijn indruk kort samengevat: een verademing. Heerlijke wolletjes, diverse attributen, boeken en zeer veel ervaring en kennis van de eigenaresse. Ik heb volgens mij zeker wel drie kwartier in de winkel rondgelopen, gekeken, gevoeld aan wolletjes… De winkel Ja wol is dan ook zeker een aanrader.

Tot slot nog een tip: ze verkoopt sinds kort (als enige in Nederland) Wollmeise! Overigens niet via de webshop, maar alleen fysiek in de winkel. Komt dat dus zien.

Workshop Continentaal breien

Met enige vertraging toch de tijd gevonden om te vertellen over de workshop, die ik zou volgen bij Jeanet van Atelier Jaffari. Geval van “life happened while making other plans”.

Zaterdag 28 januari ging ik rond tien uur in de trein richting Arnemuiden. Het zou toch een rit van anderhalve uur enkele reis worden, dus ik wilde ook wel op tijd zijn. Stel dat er toch ineens iets zou zijn met de treinen…. Bovendien wilde ik ook eens rondstruinen in het centrum van Arnemuiden, waar ik wel vaker over gelezen en gehoord had. Al gewaarschuwd door Jeanet op haar blog, was ik er wel op voorbereid dat het ook weer niet zo groot was. Maar het leek me wel eens leuk daar rond te kijken, gewoon om je eigen land ook eens wat beter te leren kennen. Maar ik kan inmiddels wel de conclusie trekken, dat het inderdaad leuk om hier eens rond te struinen. In de zomermaanden is het waarschijnlijk ontzettend druk, maar nu lekker rustig.

Om half twee begon de workshop. Achter de winkel bevond zich het atelier met allerlei naaimachines, stoffen en fournituren. In het midden een tafel met koffie, thee en lekkers, daar omheen twaalf stoelen. Even zoveel vrouwen druppelden binnen: sommigen alleen, sommigen met bekenden. Ans stelde zich voor en introduceerde het continentaal breien met wat voorbeelden. Zelf koos ik ervoor om het continentaal te leren in combinatie met rondbreien op de rondbreinaald. Pittig wellicht om dat in twee uur te willen leren, maar de basis is nu wel mooi gelegd. Zeker omdat ik naast mensen zat, die duidelijk al gewend waren om dat te doen, kon ik tussendoor mooi meespieken. Ans liep gedurende de workshop rond om mee te kijken met je breiwerk, tips te geven, je weer op weg te helpen als je vast liep. De twee uur was wellicht kort, maar ik heb veel geleerd, gezien, gekletst, flink rode wangen ontwikkeld van de inspanning en concentratie. Maar het was ook ontzettend gezellig en leuk.

Ik zal thuis nog flink moeten oefenen met de draad links in plaats van rechts en de magic loop kan ook nog wat strakker om de gaatjes te voorkomen. Maar de workshop heeft me zeker veel inspiratie en plezier opgeleverd. Kortom: voor herhaling vatbaar en een tip voor anderen, als die in de buurt zijn en zoiets overwegen.