Interessante podcast: Fruity Knitting

Sinds enige tijd heb ik een podcast op YouTube ontdekt, dat ik graag volg: Fruity Knitting. De Australische Andrea presenteert dit samen met haar man Andrew. Af en toe verschijnt hun dochter Madeleine. Ze wonen in het Duitse Frankfurt am Main, wat af en toe terug komt. Zo praten ze bijvoorbeeld over typisch Duits garen, of doen ze aan extreme knitting (=breien op een extreme locatie, zoals bovenop een berg) in een Duits bos. Ze interviewen o.a. mensen in een Schotse weverij en de eigenaresse van de wolshop bij hen in de buurt.

Wat het leuk en interessant maakt, zijn de diverse onderwerpen in een show. Zo worden hun huidige projecten getoond (Andrea heeft vaak Fair Isle, vaak van Alice Starmore), net als afgeronde projecten. Waar lopen ze tegen aan? Hoe is dat opgelost? Daarnaast leggen ze uit hoe bepaalde trucjes werken (een steek maken bijvoorbeeld) aan de hand van eigengemaakte projecten. Bovendien zijn de verschillende niveau’s van Andrew (beginner) en Andrea (gevorderd) erg prettig. Er is voor iedereen wel wat bij. En als hekkensluiter: hun enthousiasme. Kortom: zeker de moeite waard om deze podcast te volgen.

Advertenties

Workshops geannuleerd

In het Onderwijsmuseum in Dordrecht is momenteel de tentoonstelling “Van het naadje en de kous” gaande, nog tot en met 20 mei as. Naar aanleiding van deze tentoonstelling werden diverse workshops georganiseerd. Ik had me op twee hiervan ingeschreven, namelijk “Kabels breien” en “Brei je eigen pronkrol”. Het zou op een leuke locatie zijn (hoeveel workshops doe je in een museum?) en als klapper zou Puk Vossen deze workshops geven. Je leest het goed inderdaad: zou. Helaas heb ik een mailtje ontvangen dat deze geannuleerd zijn wegens te weinig belangstelling. Best jammer eerlijk gezegd. Ik had namelijk me er wel op verheugd. Zeker die met de pronkrol leek me erg apart om te doen: geen standaardworkshop naar mijn idee. Dat maakte het wel interessant voor me. Maar helaas zal ik dus toch verder moeten zoeken naar andere workshops. Dus: hup en zoeken naar de volgende workshop.

Kant in het Rijksmuseum

Eind november bracht ik een bezoek aan Amsterdam. Zoals ik dat vaker doe tijdens een stedentrip, bezoek ik mede gestimuleerd door de Museumkaart dan meerdere musea op een dag. Eerder berichtte ik al over mijn bezoek die dag aan het Tassenmuseum Hendrikje. Maar die dag ben ik ook naar het Rijksmuseum gegaan. Zoals altijd heel veel te zien in dat museum. Maar een onderdeel van de tentoonstelling sprong er voor me uit: een tentoonstelling van kant. Ik was het nog niet eerder tegengekomen, misschien niet eerder opgevallen omdat het beneden in de kelder (waar je ook de kluizen vindt) is waar je ook o.a. wapens en minireplica’s ziet van schepen. Het is best donker ingericht, en de items zelf worden wel goed belicht. Maar het komt af en toe wel over als een doolhof, dus ik ben niet helemaal verbaasd, dat ik het niet eerder gezien heb als het er al eerder werd tentoongesteld.

Maar wat kwam ik allemaal tegen bij die kanttentoonstelling? Het varieerde van kragen tot tafellopers, zelfs nog een trouwjurk van kant. Het was niet groot, maar wel schitterend om te zien. Enige nadeel: de begeleidende tekst bij de items was niet altijd goed te lezen. Het was op het glas afgedrukt en dat stak niet altijd goed af bij de achtergrond, waardoor het niet altijd makkelijk te lezen was. Ik heb zelf goede ogen (geen bril/lenzen), maar voor mij was het al wat lastiger. Maar de teksten waren inhoudelijk wel erg nuttig en behulpzaam.

Tot slot nog een foto-impressie voor een eerste indruk.

Update stash deel 2

Eerder berichtte ik al over de opruimactie van mijn wolvoorraad. Dit weekend ben ik verder gegaan, want ja de smaak had ik wel te pakken inmiddels. Het geeft ten slotte een prettig gevoel, als je ziet dat je voorraad vermindert, maar dat die dan wel bestaat uit het mooiere gedeelte. Niets zo vervelend dan dat je aan het breien bent met garen, dat je eigenlijk tegenstaat. Het is voor mij toch in eerste instantie een hobby, dus het zou wel mooi zijn in dat geval als het dan ook leuk bleef ūüėČ

De eerste flinke klus is inmiddels gereed: ik heb nu alles uitgezocht, wat ik wilde bewaren en wat de deur uit mag.¬† Het garen dat blijft, geeft me een prettig gevoel (“spark joy” volgens bepaalde opruimgoeroe’s) en ik heb ook al idee√ęn, wat ik er mee zal gaan doen. Het enige ontbrekende is de tijd om de projecten ook daadwerkelijk uit te voeren momenteel. Ik heb ten slotte nog een stuk of vijf lopende projecten, die ik eerst wil afronden, voordat ik daadwerkelijk met dat garen verder ga. Anders wordt het voor mij onoverzichtelijk en heb ik er geen prettig gevoel bij. Het maakt me een beetje onrustig om zoveel projecten te zien liggen die allemaal vragen om de aandacht.

De bollen, die weg mogen, moeten nog gefotografeerd worden en voor verkoop op M@rktplaats geplaatst worden. Hopelijk lukt het fotograferen me vandaag, dan kan ik komende week zo af en toe een advertentie plaatsen. Dat is dankzij de app van M@rktplaats wel zo handig en snel te doen.

Maar wat zijn de resultaten van deze opruimactie? Afgelopen keer bij mijn vorige bericht had ik reeds 4551,9 meter uit de stash gehaald. Na gisteren komt daar nog eens 20.0059 meter bij. Dit maakt een totaal van 24.610,9 meter, wat uit mijn wolvoorraad verdwijnt door deze opschoonactie. Om het beeldend te maken: het gaat om twee bigshoppers.

Wat blijft er nog over? Nog steeds genoeg om te breien: 62687,3 meter. Kortom ik blijf nog wel even op het koude schaap, zoals dat dan heet: ik koop voorlopig geen nieuwe wol bij. Maar met het restant ben ik zeer content, dus dat vind ik zeker niet erg. Ten slotte heb ik op deze manier een kleine wolwinkel aan huis.

Nu ben ik eigenlijk wel nieuwsgierig hoe dat bij jullie is. Naar aanleiding van mijn voorgaande bericht bleek al uit de reacties, dat ik zeker niet de enige was met een flinke wolvoorraad. Weten jullie hoeveel je nog aan wol hebt? En zou je ook een dergelijke opschoonactie doen?

Update stash

De laatste tijd was ik niet zo happy met mijn wolvoorraad. Er zit garen tussen, waar ik niet veel meer mee heb: de kleur staat me niet meer aan, het soort materiaal vind ik toch niet zo prettig om mee te werken, ik heb er geen doel voor, soms een combinatie van deze factoren. Deze garen liggen dus in feite alleen maar stof te vergaren en ik heb er het plezier niet (meer) van. Een gedeelte van mijn wolvoorraad ligt me dus eigenlijk in de weg. Waarom niet een selectie maken?

En inderdaad: dit weekend heb ik een eerste sortering gemaakt van garen, dat weg kon. Ik heb het op m@rktplaats gezet om er nog iets voor te krijgen. Dat kan ik dan weer gebruiken om er iets nieuws van te kopen voor mijn hobby: een nieuw boek, ander garen, wat ik wil.

En zowaar, binnen een dag verkocht en verzonden. De eerste 19 bollen zijn de deur uit. Het is een klein begin, want ik heb wel meer soorten garen, die ik de deur uit wil doen. Alleen nog tussendoor de tijd vinden om het garen te verzamelen, te fotograferen, op m@rktplaats en Ravelry te koop zetten en ook daadwerkelijk te verzenden na verkoop. Maar ik wil het steeds in kleine etappes doen. Dan blijft het te overzien voor me. Bijvoorbeeld als ik een merk en een kleur heb, dat te bundelen en te verkopen. Dan heb je het misschien over vijf à tien stuks per keer, maar dan zijn die ten minste de deur uit. Meerdere kleine stapjes maken een grote, nietwaar?

Tentoonstelling “Accessoires are a girl’s best friend”

Momenteel is er een interessante tentoonstelling gaande in Tassenmuseum Hendrikje aan de Herengracht 573 in Amsterdam: Accessoires are a girl’s best friend. Ik had dit museum nog nooit bezocht dus hierbij een mooie gelegenheid om dit alsnog te doen.

Op deze tentoonstelling zijn topstukken te zien uit de accessoires-collectie van het Rijksmuseum, zoals hoeden, paraplu’s, handschoenen en buidels. Aan  de hand van de dagindeling (in de ochtend waren er andere spullen nodig dan bijvoorbeeld ’s avonds als men naar een gala ging) is de tentoonstelling ingedeeld.

Het Tassenmuseum Hendrikje zelf is zeker niet groot, maar wel de moeite waard om eens te bezoeken. Je krijgt een mooie indruk van de ontwikkeling van de tas in de loop der eeuwen. Daarnaast is de tijdelijke tentoonstelling Accessoires are a girl’s best friend ook interessant om te bekijken. Mooie handwerken zijn te aanschouwen, mooi kant is ook aanwezig.

De tentoonstelling is nog tot en met 28 januari as. te zien aan de Herengracht 573 te Amsterdam.

Tot slot nog een foto-impressie van de tentoonstelling en het museum.

Kijktips

Simpelweg omdat het zo leuk is om te doen tijdens het breien of haken, deel ik weer eens wat kijktips.

  • Inieminie breien: een korte Engelstalige¬†video over het breien van hele kleine truien voor de film Coraline. Overigens hierbij nog een link naar hoe deze animatiefilm tot stand is gekomen.
  • Voor het feelgood-gevoel in aanloop naar de kerstdagen: hoe een 86-jarige man leert breien om mutsjes te maken voor premature baby’s.
  • Een Belgische priester van 95 jaar vertelt over hoe de vissers en hun vrouwen uit Heist tijdens de Tweede Wereldoorlog netten breiden. Deze netten gebruikten de Duitsers als camouflage voor hun bunkers.
  • Vorig jaar was in het Fries Museum in Leeuwarden de tentoonstelling Breien. In het programma Landinwaarts was op 29 februari 2016 o.a. een item over deze tentoonstelling te zien. Het begint direct na de introductie van de verschillende items (vanaf 1:55)
  • Een Duits reisprogramma over het Erzgebergte (in de Duitse deelstaat Saksen, tegen de Tjechische grens). Deze Duitstalige aflevering zonder ondertiteling gaat langs diverse mensen, die handwerken op een hoog niveau uitoefenen: houtsnijwerk, kantklossen, enzovoorts. Zeker de moeite van het kijken waard.
  • Eerder schreef ik al eens over een Duits fotoboek over de Duitse klederdracht. Nu heb ik ook een Duitstalige¬†film¬†zonder ondertiteling ontdekt, dat naar aanleiding van dit boek gemaakt is. De fotograaf wordt ge√Įnterviewd, maar ook mensen, die de klederdracht maken. Zeker de moeite waard door de details, de vaklieden en het prachtige handwerk, dat getoond wordt.

Veel kijkplezier met deze film(pje)s!