Historisch Festival Doorn

Dit afgelopen weekend was er op het terrein van Huis Doorn een evenement gaande, namelijk het Historisch Festival Doorn. Oorspronkelijk was het alleen op de Eerste Wereldoorlog gericht, dit jaar had de organisatie dat gewijzigd. Je kwam nu diverse reenactmentgroepen tegen, die zeer diverse historische periodes vertegenwoordigden van de Oudheid (Vikingen, Romeinen) via de Middeleeuwen, de Geuzen en de Rococo naar Napoleon, de Wereldoorlogen tot en met de hippies en de Sovjet – Afghaanse oorlog. Heel divers, maar wel erg interessant, want voor ieder wat wils.

De groepen waren goed en ruim over het hele park verdeeld. Je kreeg daardoor ook een goede indruk van het park zelf, wat door de historische waarde van de locatie ook zeker zijn waarde heeft (de Duitse keizer Wilhelm II verbleef hier na zijn abdicatie in 1918).

Natuurlijk uiteindelijk nog wol gekocht dat handgeverfd was in een mooie indigokleur.

Nu nog mooi project voor vinden, maar dat komt vast wel goed.

Wat mij betreft is het Historisch Festival Doorn zeker een aanrader. Volgend jaar ga ik weer!

Advertenties

Update projecten

De laatste tijd brei ik veel, maar blog ik weinig. Door tijdsgebrek moet ik bepaalde zaken nu eenmaal iets anders indelen qua tijd ­čśë

Wat heb ik inmiddels afgerond? Een serie babymutsjes en -sokjes voor jongens. De laatste tijd worden er veel jongens geboren, dus mijn voorraad cadeautjes moest weer aangevuld worden. Dit heb ik gedaan met het garen Anne, dat ik ooit eens heb gekocht bij Big Bazar. Dit was tevens een mooie gelegenheid om dit garen eens op te maken.

Verder werk ik momenteel nog aan een grote sprei. Ooit lang geleden aan begonnen met garen van de Wibra. Hierbij een foto om een indruk te krijgen van de grootte.

Daarnaast ben ik aangestoken door het shawlvirus: ik heb er twee onder bewerking. Eenmaal met lichtroze en bruin van Annell (naald 3) en eenmaal Wibra Dina rood (naald 5,5). Later weer update van deze lopende projecten.

Van breien naar schuldhulpverlening

Wees gerust: ik hoef zelf gelukkig niet de schuldhulpverlening in. Maar het breien leidde wel tot een interessant gesprek over schuldhulpverlening.

Ik breide namelijk pas geleden in de trein aan mijn laatste project, terwijl ik onderweg was van werk naar huis. De vrouw naast me vroeg me wat ik aan het maken was. Via het ontspannende effect van breien kwamen we op het onderwerp schuldhulpverlening. Geen idee hoe dat gesprek daar precies op kwam ­čśÇ Maar de vrouw werkte in deze branche wist me net zoveel te vertellen als dat ik haar vertelde over breien. Het leidde tot een interessant gesprek over een onderwerp waar je van alles over hoort, maar nooit echt precies de details. Leuk hoe dat soort dingen kunnen gaan.

Update project deel 2

Het voorgaande bericht had ik al reeds ingepland, toen ik mijn volgende WIP alweer afrondde. Wederom een omslagdoek, dat gebaseerd op het patroon Simple Soft Shawl van Lynne Ashton. Ook hier gebruikte ik Saskia garen van de Wibra, een 100% acryl garen, alleen ditmaal vooral roze en op het einde een aantal naalden donkerpaars. Ik heb ongeveer twee weken gedaan over deze shawl, dus redelijk snel. Natuurlijk mogen de foto’s niet ontbreken.

Update projecten

De laatste tijd heb ik niet veel meer bericht, laat staan een bericht opgesteld over de status van mijn projecten. Ik heb in de tussentijd zeker niet stil gestaan met breien, maar door omstandigheden ben ik al blij met wat breitijd. Daardoor kom ik niet altijd toe aan blogtijd. Vandaar nu eens maar een update over een project.

Zo heb ik bijvoorbeeld eind vorig jaar een driehoekige blauwe sjaal gebreid, om zo op een andere manier mijn voorraad wol te kunnen gebruiken. Het is een makkelijk patroon (gebaseerd op het patroon Simple Soft Shawl van Lynne Ashton, dat terug te vinden is op Ravelry), dat vooral uit rechte steken en yarnovers bestaat. In het oorspronkelijke patroon, moet je ook averechtsbreien, dit heb ik echter niet gedaan in dit project. Dit was namelijk een project, waar ik vooral ’s avonds voor de tv of onderweg in de trein aan werkte. Daarom vond ik het prettiger om niet te hoeven opletten, of ik averechts of rechts moest breien. Het lichtblauwe garen is van Wibra Bianca (100% acrylic), dat ik eerder voor sjaals voor kinderen gebruikte. Dit was nog een restje van die eerdere projecten. Dat geldt ook voor het donkerblauwe garen. Dat is van Katia Merino Baby (100% merinowol).

Review film Yves Saint Laurent

Begin januari berichtte ik over de film Yves Saint Laurent, die die avond zou worden vertoond op televisie. Inmiddels heb ik de film zelf ook gezien. De nadruk lag bij de film op het persoonlijke leven van Saint Laurent, zijn werk als ontwerper kwam wel geregeld aan bod, maar was meer een neventhema. De man kwam op mij via deze biopic (als ik me goed herinner goedgekeurd door de partner van Saint Laurent) over als een genie op het gebied van ontwerpen, maar niet sterk op het gebied van handel en commercie. Hiervoor trad zijn partner regelmatig op. Het was mooi om te zien hoe Saint Laurent af en toe (met hulp van anderen) uit zijn diepere, zwartere perioden enigszins kon opkrabbelen en zich weer kon uitleven op markante ontwerpen. Maar af en toe ook moeilijk om te zien, hoe hij in zwartere perioden terecht kon komen door diverse omstandigheden  (onzekerheid, depressie, drugs).

Ik had wel de indruk, dat bij het maken van deze film de invloed van de partner van Saint Laurent zeker aanwezig was. Voor mij kwam de film af en toe over als dat er concessies gemaakt waren om het verhaal te kunnen vertellen. Hierdoor is het voor mij meer een dertien-in-een-dozijn-verhaal geworden: aardig om eens te kijken (zeker vanwege het creatieve ontstaansproces), maar niet voor herhaling vatbaar.

 

Podcast The Making

Eerder schreef ik al eens over de podcast Woolful. Een podcast, dat voor mij een uitkomst was: ik kon  namelijk iedere podcast apart downloaden op mijn telefoon en dan beluisteren zonder verdere internetverbinding. Een uitkomst, als je op je dataverbruik van je telefoon wil letten. Eind 2017 werd op de site van Woolful gemeld, dat de podcaster zou gaan samenwerken onder de naam The making, en daarbij eveneens een podcast zou gaan maken. Aangezien er niet meer op de site van Woolful geupdate werd, heb ik die podcast uit het oog verloren. Totdat ik besloot om nu eens te zoeken naar die nieuwe podcast.

Het blijkt een interessante podcast te zijn. Het onderwerp wordt breder getrokken, namelijk niet meer specifiek wol/breien-gerelateerd maar meer richting handwerken/maken op zich. Het zijn nog steeds podcasts van elk een half uur tot drie kwartier, dus nog wel te overzien in tijdspanne. Ook in deze podcasts worden mensen geïnterviewd en hoe zij zich hebben ontwikkeld op het gebied van handwerken. Naar mijn idee nog steeds interessant, aangezien ik het leuk vind om te zien hoe mensen zich ontwikkelen op dat gebied. Alleen is het onderwerp verbreed. Wat voor mij in ieder geval geen minpunt is:-)

Naast de podcast (momenteel staan er zeven online) maken de betrokken dames ook een magazine. Daar heb ik verder niet naar gekeken, maar wellicht dat voor jullie ook interessant is.